بازدید خبر : ٢۶٢
٢٧ شهريور ١٣٩۶ | ساعت ١٠:٢٢:۴٠
«گذری بر یک خوان از جشنواره بیست و هشتم / داشته هایمان را بشناسیم و قدر بدانیم»
<

«گذری بر یک خوان از جشنواره بیست و هشتم / داشته هایمان را بشناسیم و قدر بدانیم»

سید محمد هادی عبدالرحیم زاده
انجمن اهل قلم لارستان :

حضور در بیست و هشتمین جشنواره تئاتر فجر استان فارس ، فرصت مغتنمی بود تا بیش از پیش با افکار و اندیشه ، سلایق و علاقه مندی های اهالی هنر ششم آشنا شوم . در این میان ؛ آنچه بیش از هر اتفاق دیگری ذهن مرا درگیر خود ساخت ، نه سادگی و نه زر و زیور تماشاخانه های شهر راز و نه اشک ها و لبخند های روز پایانی بود ؛ بلکه این درگیری از باب رویش تفکرات نوین و خلق آثار ادبی در قالب نمایشنامه از نویسنده های بومی استان فارس می باشد.
شاید فارغ از هر قیل و قالی که فی نفسه در ذات هر جشنواره و یا بکل در ذات هر رقابتی نمایان می شود ، تعدد و کثرت نمایشنامه هایی که حاصل اندیشه و قلم نویسندگان حاضر در همین جشنواره بود را بتوان نقطه عطف این رویداد فرهنگی تلقی نمود. البته این کثرت ، به هیچ وجه خالی از ضعف نمی باشد. بویژه که این ضعف در برخی متون ، از منظر انتقال پیام و معنا و ناپختگی در نگارش ، بطور محسوسی قابل لمس است. مع الوصف زایش این اتفاق میمون را می توان به فال نیک گرفت که جنبه های مثبت آن بی گمان بر جنبه های منفی اش می چربد.
در این میان پژوهش ادبی – تاریخی رضا طاهری ، نویسنده و کارگردان فهیم نمایش "سیره سیطره بساسیری" ، به لحاظ پرداختن به سوژه ای بومی و استفاده دراماتیک از آن در نمایش و نه نگاه صرف ابزاری به منظور شعارزدگی بر مفهوم کل روایت ، این اثر را درخشان می نماید . توجه به زبان هنر ، که زبان زیبایی هاست در چینش صحنه و بازیگردانی ونیز بیشترین بهره از کمترین ابزار موجود ، مطلب متمایز و قابل توجهی است . شاهکار بازیگری هنرمندانی چون فرهاد تنها و منوچهر محسنی که به زعم منتقدین جشنواره ، پس از سالها تکنیک های بازیگری را به درستی ساخته و پرداخته بودند نیز بر نیکی های این اثر می افزاید . موسیقی زیبای این نمایش به نوبه خود کمک شایانی به حس گیری مخاطب و درگیر شدن با روایت می کند .
از اصول و قواعد هنر تئاتر که بگذریم  آنچه از دید اینجانب مهم می نماید : «انتخاب هوشمندانه نویسنده به لحاظ قرارگیری زمان روایت داستان است. روایتی نمایش گون از تاریخ ایران کهن  که در آن سرزمین پارس ، پس از دوران طلایی امپراطوری هخامنشی و ساسانی ، دیگر بار و آن هم در دوران اسلامی به اوج شکوفایی و قدرت می رسد .  در این برهه است که فارس در قالب تختگاه آل بویه و امیران دیلمی آن بیش از یک قرن (113 سال) بر خلفای بنی عباس حکمفرما بودند . به همین منظور برای مخاطب فارسی  که نگاهی به تاریخ پر فراز و نشیب سرزمین مادری اش دارد جای شعف بسیار است . ارزش این انتخاب زمانی دوچندان می شود ؛ که این نویسنده فسایی در قالب هنر نمایش به معرفی گم گشته ای از تاریخ فارس ، ایران و جهان اسلام پرداخته  که آوازه اش از فسا در فارس تا دربار خلفای فاطمی شیعی مصر ، منابر و مساجد و تختگاه خلیفه عباسی در شهر هزار رنگ بغداد می رسد.» بی شک این اتفاق مد نظر خالق این نمایش نیز بوده اما آنچه مهم تر به نظر می رسد آن است که ارسلان بساسیری فسایی به مانند هزارن میراث گم گشته در تاریخمان ، مجالی می طلبند تا بر دانش الکن ما از گذشته و نیاکانمان بروز و ظهور یابند و این از ماست و برماست که این مجال مهیا شود تا داشته هایمان را بشناسیم و قدر بدانیم.
 




اضافه کردن دیدگاه جدید

  

اخبار ویژه